Sardor Nabievich - Bolalarga Tushunarli Islom стр 7.

Jannat biz tasavvur qiladigan barcha joylarning eng chiroylisidir. Jannatda issiq, sovuq, charchoq, kasallik yoq. Odam Ato va Momo Havvo u yerda hech qachon ochlik yoki tashnalikni sezmaganlar. Bu butun koinotdagi eng gozal joydir. Hech qachon va hech qayerda bundanda go`zalroq go`sha bo`lmagan, bo`lmaydi ham.

Bir kuni Iblis odamning yoniga kelib, uni Allohga taqiqlagan daraxtlardan birining mevasini yeyishga ishontira boshladi. Iblis hatto ularga yaxshilik qilishni xohlayotganini aytib, Allohga qasam ichadi. Odam Ato Alloh unga bu daraxtga yaqinlashishni ma`n qilganini yaxshi eslar edi. Birinchi odam o`z Yaratuvchisini sevar va itoatsizlikdan qorqardi. Shuning uchun u ayyor Iblisning aldovlariga etibor bermadi. Biroq, shayton Odam (a.s) ni tinch qo`yishni istamasdi. U odam ham xatoga yol qoyishini va u kabi dozaxga tushishini xohladi. Yovuz jin Odam Atoni avrashda davom etdi, agar Odam (a.s) taqiqlangan daraxtning mevasini yeb korsa, u farishtalar kabi abadiy yashay oladi.

Vaqt otishi bilan, Odam Ato Iblisning sozlariga ishondi va ular Havvo bilan taqiqni buzdilar hamda taqiqlangan daraxtning mevasini tatib ko`rdilar. Biroq, tez orada ular Allohning amriga boysunmagani va itoatsizlik qilganlariga pushaymon boldilar. Odam Ato va Havva darhol Parvardigordan kechirim sorashdi. Rahmdil Rabbimiz esa ularni kechirdi, chunki U karami keng zotdir. Shundan keyin Alloh Odam Ato va uning xotinini Yerga yubordi, ular yaxshi amallarni qilishlari hamda Alloh amrini bajarishlari kerak edi. Bundan tashqari, yerda ularga

Jannatda bolgani kabi, hamma narsa muhayyo emas edi, balki ular o`z mehnatlari bilan yegulik topishlari lozim edi. Ammo ular Allohga sodiqligini isbotlasalar, ularni Jannatga qaytarishga vada berdi.

Va Alloh ozining birinchi paygambari deb Odam Atoni tayinladi. Undan keyin Parvardigor dunyoga koplab boshqa paygambarlar va elchilarni yubordi. Ularning sozlarini tinglaydigan va yaxshi amallar qilgan odamlar olimidan keyin Jannatga tushadilar. Va ularning ogohlantirishlarini etiborsiz qoldirib, yomon amallar qiladiganlar dozaxga tushadilar.

Odam Ato va uning ayoli yerga tushishdi. Va hayot oz navbatida davom eta boshladi. Alloh ulardan mamnun edi. Mehribon Robbimiz ular iste`mol qilishi mumkin bolgan rizq ato etdi va ularni yer yuzida yashashga orgatdi. Alloh Odam Atoni yaratganida, u sayyoramizda mavjud bolgan hamma bilimlarni unga ayon qilgi. Alloh Odam Atoga daraxt, temir, olovdan foydalanish va boshqa koplab narsalarni orgatdi.

Masalan, u tosh va yogochdan olov olish yoki pichoq yashash haqidagi bilimlarni ato qildi. Shu tariqa birinchi odamlar yer yuzida mehnat qila boshladilar, xuddi sizning ota-onangiz ishlagani kabi. Bu yerda Odam Ato va Havvo bolalari va ularning farzandlarini tarbiyaladilar. Shu tariqa, yer yuzida odamlar ko`paydi. Bir avlod boshqasiga almashdi. Alloh o`z paygambarlarini barcha avlodlarga jonatar edi. Barcha paygambarlar odamlarga «Faqat bitta Xudoga ibodat qiling! U sizning iste`mol qilishingiz uchun osimliklar va hayvonlarni yaratdi. Yaratgan eganga shukr qiling va doim ezgu amallarni qiling» deb nasihat qilar edi.

Nuh (a.s)

Odam ato va Havvo yer yuzida yashay boshlaganiga yuzlab yoki hatto minglab yillar otgach, ularning avlodlari yagona Allohga ibodat qilishlari kerakligini unutdilar. Ular vafot etgan solihlarni hurmat qila boshladilar va oxir-oqibat ularni o`z xudolariga aylantirdilar. Faqatgina Nuh ismli bir kishi va uning oilasi yagona Allohga sodiq qoldi. Va Robbimiz uni odamlarga paygambar va elchi qilib sayladi.

Nuh (a.s) oz xalqiga quyidagilarni aytar edi:

 Allohga sajda qiling, undan qorqing va menga itoat qiling!

Lekin odamlar unga quloq solmadilar. Nuh ular Rabbiyga itoat qilmasalar, ularga yuborilajak dahshatli jazo haqida ogohlantirdi. Faqat bir nechta kambagallar Nuhga ishondilar va unga qoshildilar. Qolgan odamlar uning yuziga qarab kular edilar:

 Sen biz kabi oddiy insonsan Sening yolgonchi ekanligingni bilamiz! Agar mana bu kambag`allarni quvib solsang, ehtimol senga quloq solarmiz!

 Men sizdan hech qanday mukofot soramayman!  dedi ularga payg`ambar (a.s)  Men sizni mamnun qilish uchun kambagallar va zaiflarni hamquvmayman.

 Agar sen haqiqatni so`zlayotgan bo`lsang, Allohning jazosini bizga korsat,  deb masxara qildilar.  Qani bizga atalgan jazo?

 Agar xohlasa, Alloh sizni jazolaydi va bu jazoni bartaraf qilish qo`lingizdan kelmaydi», deb javob berdi. Lekin odamlar Nuh (a.s) ni tinglashni xohlamadilar. Ular uni aqldan ozgan deb atadilar, payg`ambar (a.s) esa ularni Allohga imon keltirishga chaqirishni davom etdi.

Shunday qilib, kop yillar otdi va boshqa hech kim Nuhga qoshilmadi. Odamlar yomonlashgandan yomonlashib boraverishdi, ular tobora jiddiy gunohlar qilaverdilar. Keyin Nuh (a.s) ga Allohdan vahiy keldi: unga bu odamlar endi o`zgarmasligi, shuning uchun ular uchun qaygurish kerak emasligi aytildi. Odamlar istagan narsasini qilsin, u esa katta kema qurishi kerak.

Nuh (a.s) katta kema qurishni boshladi va odamlar esa uni masxara qilishdi:

 Avval sen paygambar eding, endi duradgor boldingmi?!

Yaqin atrofda dengiz bolmasa, nima uchun bunday katta kemani qurayotganini tushunmadilar. Ular bo`lajak jazo haqida eshitishni xohlamadilar.

Kema tayyor bolgach, kuchli va uzoq muddatli yomgir yog`a boshladi. Alloh Nuhga butun oilasini, imonlilarini va barcha hayvonlardan bir juftini kemada yigishni buyurdi.

Nuh (a.s) Alloh amrini bajardi va hitob qildi:

«Bizni adolatsiz odamlardan qutqargan Allohga hamdu sanolar bo`lsin! Robbim, meni muborak joyga olib bor, o`zing joylashtirguvchilarning eng yaxshisisan!»

Suv oqimlari osmondan quyilib, va yer qa`ridan toshib, vodiylar, qishloqlar, shaharlarni suv bosdi. Odamlar toglarda qochishga harakat qilishdi, lekin suv ulardan-da balandroqqa kotarildi. Nuh (a.s) ogillaridan biri kemaga otirishdan bosh tortgan va toglarga qarab qochayotgan edi. Nuh (a.s) uni korib qoldi va qichqirdi:

 Ey oglim, kemada sen uchun joy bor, najoddan bosh tortma!

 Men baland tog`da najot topaman!  javob berdi o`g`il.

 Faqat Allohga itoat etganlar panoh topadilar,  dedi Nuh (a.s).

Keyin katta tolqin bu hududni qamrab oldi va Nuhning imonsiz ogli boshqa odamlar qatori subga g`arq bo`ldi. Nuh (a.s) ning kemasi esa tolqinlar osha xavfsiz suzib ketdi.

Yomgir kop kunlar va tunlar yog`di. Barcha toglar, hatto eng baland choqqilar ham suv ostida qoldi. Lekin kunlarning birida yomgir toxtadi. Suv asta-sekin pasayib, katta kema tog ' yonbagriga chiqib qolgi. Yer quriganida, barcha odamlar va hayvonlar yerga tushdilar.

Nuh (a.s) chin yurakdan oilasi va dostlarini qutqarib qolgan Allohga minnatdorchilik bildirdi.

PAYG`AMBARIMIZ IBROHIM (a.s)

Ibrohim buyuk payg`ambar (a.s) edi. U Fors (zamonaviy Eron) hududida joylashgan Bobil shahrida tugilgan. Bolaligidan Ibrohim (a.s) atrofida Allohga ibodat qilishni istamagan odamlar bo`lgan. Osha paytda kopchilik odamlar Yaratganga emas, quyosh, oy, yulduzlar, hatto daraxtlar va osimliklarga sig`inar edilar. Ibrohim (a.s) qabilasidan bolgan odamlar ozlari yasagan tosh yoki yogoch, metalldan yasalgan butlarga sajda qilar edilar.

Bir kuni Ibrohim (a.s) otasining yoniga kelib: «Nahotki siz ham boshqalarga o`xshab, Allohning o`rniga butlarga sajda qilasiz?»  deb soradi! Agar shunday bolsa, siz va xalqingiz katta xatoga yo`l qo`ydingiz!» Ibrohim (a.s) Odamlar butlarga yoki tabiat hodisalariga sajda qilganda, Alloh bundan darg`azab bo`lishini bilar edi.