Всего за 0.01 руб. Купить полную версию
Нұрлыбектің дауысы қарлығып ұйқтап кетті. (бозторғай өлеңі кадр сыртында)
5-ші көрініс
Әділбек:-Көке, не істейміз?
Асылбек үнсіз далаға қарап отыр.
Асылбек(1-2 минуттан кейін):-Жүр!
Әділбек:-Нұрлыбек ше? Ол ше?
Асылбек: Жүр а (ауыл деуге енді келмейді) аралап шығайық. Не қалды екен? Ол (басын Нұрлыбекке сілтеп) ұйықтап алсын. Шешесін түсінде бір көріп қалсын. Қайда кетеміз дейсің?
Әділбек:-Көке.
Асылбек: -Неге мені көке дей бересің? Мен сенің ағаңмын.
Әділбек:-Жо-оқ, енді СЕН менің КӨКЕМСІҢ.
Асылбек:-Болсам болайын, менің нем кетеді? Қара! Біреулер тұз тастап кетіпті!
Бір қап тұз шашылып жатыр.
Асылбек:-Сүйре үй жаққа!
Өзі жерде жатқан сынық кетпенді көтеріп жан жағынан қарап жатыр.
Нұрлыбек(Асылбектің артынан келіп аяғын құшақтап жатыр):-Көке, мен сені жақсы көремін!
Асылбек:-Мен де сені жақсы көремін. Жылама, Сен еркексің ғой! Үлкен болдың.
Саған садақ жасап беремін. Аңшы боласың!
Нұрлыбек (қуана):-Рас па?!
Әділбек:-Көке! Маған да жасап берші!