Kijowskie obrzeża, 1941
Po walce w bojlerze w Kijowie. W tle za zmarłych żołnierzy radziecki czołg BT-7
Niemiecki pancerny i płonący T-34-76. Ukraina, 1941 r
Gorący 13 sierpnia 1941 r. Odessa opuszcza ostatni pociąg. Obrona dużego miasta nad Morzem Czarnym jest skuteczna, ale Stawka podejmuje decyzję o ewakuacji wojsk na Krym. Straty sowieckich i sprzymierzonych wojsk niemiecko-rumuńskich są równe po 18 tys. оsób
Anglo-sowiecka inwazja na Iran (Operacja Zgoda) odbędzie się 25 sierpnia 1941 roku. Bez wypowiedzenia wojny siły Imperium Brytyjskiego atakują armię szacha z Zatoki Perskiej. Radzieckie jednostki atakują Zakaukazie. Główną siłą uderzeniową Armii Czerwonej jest tysiąc czołgów T-26, kaspijska flotylla, Brytyjczycy ogień artylerii morskiej i sił powietrznych. Główne miasta, w tym Teheran, są bombardowane. Setki cywilów umierają. Armia irańska jest gęsto nasycona pieniędzmi, ale jest jeszcze bardziej skorumpowana. Irańskie dywizje tracą kontrolę (starsi oficerowie zwykle opuszczają pole bitwy), rozpadają się, poddają. Niektóre jednostki zamierzają walczyć do końca. Jednak 29 sierpnia Szach wydał rozkaz złożenia broni. Na zdjęciu radziecki konwój wojskowy wchodzi do miasta Tabriz.
Już 17 września Armia Czerwona i jednostki brytyjskie zajmują Teheran. Miesiąc później, po utworzeniu lojalnego rządu (teraz nie ma żadnego związku z Niemcami), alianci opuszczają stolicę. Kraj jest podzielony na sowieckie i brytyjskie strefy wpływów. Zgodnie z traktatem Iran został ogłoszony sojusznikiem Wielkiej Brytanii i ZSRR. Strony zobowiązują się wycofać oddziały w ciągu sześciu miesięcy po zaprzestaniu wszelkich działań wojennych. Ta operacja ma tło. Wielka Brytania okupuje Irak. Przebieg działania. Maj 1941, lądowanie korpusu ekspedycyjnego w Basrze, uderzenie sił powietrznych w lotniska. Niemcy próbują przyjść z pomocą sojusznikom, ale bez odpowiedniego entuzjazmu i skali. W rezultacie Brytyjczycy kontrolują pola naftowe, aw przyszłości mają możliwość przeprowadzenia korytarza dostaw do ZSRR. Fotografia oficerowie radzieccy i brytyjscy (w charakterystycznych szortach i hełmach z korka) komunikują się w pobliżu samochodu pancernego. Iran, sierpień 1941 r
Utrata partii w wojnie angielsko-irackiej. Wielka Brytania 1200 osób, 30 samolotów, Irakijczycy 8 500 żołnierzy, 20 niemieckich, 4 włoskie samoloty. Straty podczas okupacji Iranu: ZSRR nieodwołalnie 50 osób, 3 samoloty. Wielka Brytania 25 myśliwców, 8 samolotów. Iran 800 żołnierzy, 300 cywilów. Rezultatem operacji «Zgoda» jest nieograniczone dostarczenie ponad 5 milionów ton ładunków wojskowych do ZSRR. Mała premia znaczna część zbiorów zboża w północnym Iranie jest wykorzystywana przez wojsko. Ale teraz, jesienią 1941 r., Zdobycie znacznego kraju Wschodu wydaje się tylko małą kroplą miodu w ogromnej beczce smoły.Fotografia brytyjski korespondent rozmawia z sowieckim oficerem, który został ranny podczas bitwy z Irańczykami
Obrona wojsk radzieckich w pobliżu Smoleńska, 1941, 10 lipca 10 września. Czołgi T-26 w tle
Początek faszystowskich wojsk niemieckich pod Smoleńskiem, jesień 1941 r. Piechota wraz z całym sprzętem bojowym, strzelcami moździerzowymi i pierwszymi wypuszczeniami czołgów T-4
Radzieccy strzelcy z 45 mm. armata. Na obrzeżach Smoleńska, jesień 1941 r. W tle wyściełane niemieckie działo samobieżne
Niemieckie wojsko kontroluje radziecki czołg KV-2 z uszkodzonym podwoziem. Nawet bez pocisków wroga przeciążone podwozie KV-1 i KV-2 często zawodzą. Wspomnienia niemieckiego kaprala Helmuta Claussmanna: « W naszej dywizji zastrzelono żołnierza, który napisał porażkę do domu, w którym skarcił Hitlera. A po wojnie dowiedziałem się, że w latach wojennych za takie listy rozstrzelano kilka tysięcy żołnierzy i oficerów! Jeden z naszych oficerów został zdegradowany do rangi akt w celu defetystycznej rozmowy. Szczególnie obawiali się członków NSDAP. Uważano ich za informatorów, ponieważ byli bardzo fanatycznie nastawieni i zawsze mogli przekazać ci raport na polecenie. Nie było ich zbyt wielu, ale prawie zawsze nie ufano im. Stosunek do miejscowej ludności, do Rosjan, do Białorusinów był powściągliwy i podejrzliwy, ale bez nienawiści. Powiedziano nam, że musimy pokonać Stalina, że naszym wrogiem jest bolszewizm. Ogólnie jednak stosunek do miejscowej ludności był właściwie nazywany kolonialnym. Patrzyliśmy na nich w 41. roku jako przyszła siła robocza, jak na terytorium, które stanie się naszymi koloniami. Ukraińcy byli lepiej traktowani. Ponieważ Ukraińcy witali nas bardzo serdecznie. Prawie jak wyzwoliciele. Ukraińskie dziewczyny łatwo romansują z Niemcami. Na Białorusi iw Rosji było to rzadkie. Były kontakty na zwykłym ludzkim poziomie. Na Północnym Kaukazie przyjaźniłem się z Azerbejdżanami, którzy służyli jako wolontariusze pomocniczy (khivi). Oprócz nich w dywizji służyli Czerkiesi i Gruzini. Często gotowali kebaby i inne dania kuchni kaukaskiej. Nadal bardzo kocham tę kuchnię. Od samego początku trochę to zajęło. Ale po Stalingradzie co roku stawali się coraz bardziej. A do 44 roku byli oddzielną dużą jednostką pomocniczą w pułku, ale dowodzili nimi niemieccy oficerowie. Nazwaliśmy je Schwarze dla ich oczu czarne. Wyjaśnili nam, że to oni, jako towarzysze, muszą być naszymi asystentami. Ale oczywiście pozostała pewna nieufność wobec nich. Używano ich tylko jako żołnierzy »
Przytłoczony, prawdopodobnie przez uderzenie bomby, KV-1. Zaletą Wehrmachtu na tym etapie jest wysoka koordynacja między oddziałami wojska. Jako część piechoty, czołgu i innych jednostek koniecznie muszą mieć producentów samolotów, kierujących Luftwaffe na cel.
Vyazemsky defensywna operacja, 213 października 1941 r. Katastrofa. Na zachód od Vyazmy siły Grupy Armii «Centrum» otaczają cztery armie radzieckie. Nieodwracalna utrata Armii Czerwonej 250 tysięcy osób i 600 tysięcy więźniów. Straty Wehrmacht nieznane. Teraz tylko rozproszone małe oddziały Armii Czerwonej pozostają przed Moskwą
Noszone w wagonach towarowych jak bydło, żołnierze schwytani w kotle Vyazma. Zdjęcie na okładce niemieckiej gazety. Październik 1941 r
Schwytany z kotła Vyazemskyego. Jesień 1941
Żołnierze Grupy Armii Północ na przedmieściach Leningradu. Ofensywa jest nieco opóźniona. Mieszkańcom miasta udaje się stworzyć niezbędne fortyfikacje. Obrona skutecznie utrzymuje czołgi ciężkie KV-1 i KV-2 produkowane przez zakład Kirov