Wśród korzyści w szkoleniu bojowym żołnierzy, po tak surowej szkole, znajduje się zniesienie instytucji komisarzy politycznych, doświadczenie przełamywania długotrwałych fortyfikacji, wojna zimowa jako całość i powrót do produkcji pistoletu maszynowego (PPD). Wady, oprócz najpoważniejszych strat utrata przynajmniej pewnego prestiżu na arenie światowej. Niemiecki rząd rozumie, że jest w pełni zdolny do osiągnięcia wszechstronnego sukcesu w wojnie przeciwko «kolosowi na glinianych stopach». Widok ocalałego radzieckiego żołnierza w kamerze. Na ruinach fińskiej DotA, wiosna 1940 roku
Radzieccy oficerowie pozują na tle «rzeźby karelskiej». Kwiecień 1940 r
Danii i Norwegii grozi odebranie dwóch centrów władzy jednocześnie: Anglii i Niemiec. Dania skłania się ku protektoratowi Niemiec. Przywódcy kraju (z reguły etniczni Niemcy) nakazują, aby nie opierać się inwazji. Odbędzie się w marcu 1940 roku i kosztuje życie trzynastu duńskich i dwóch niemieckich żołnierzy. Reich nabywa wiarygodnego dostawcę produktów rolnych, pół tuzina okrętów wojennych i sześciotysięczny korpus ochotniczy. Fotografia niemieckie czołgi T-2 na ulicach Kopenhagi
W kwietniu 1940 r. Niemieckie okręty wojenne zaatakowały Norwegię, która otrzymała pomoc od Brytyjczyków, i do 16 czerwca tego samego roku, dzięki wsparciu powietrznych sił szturmowych, zdobyła ją. Nieodwracalne straty ludzkie przeciwników są w przybliżeniu równe. Norwegowie 1400 osób, a także 60 000 więźniów, 1 800 Brytyjczyków, Francuzi i Polacy 500. Wehrmacht traci około 4000 żołnierzy i oficerów. Siły alianckie tracą łącznie 15 okrętów wojennych, w tym lotniskowiec. Niemcy 34 duże i 10 małe. Straty te sprawiają, że operacja lądowania w Wielkiej Brytanii jest dość wątpliwa. W wyniku wojny podwodnej Anglia traci 485 statków, co stanowi jedną trzecią całej floty handlowej. Niemcy wymieniają je na 9 okrętów podwodnych.Fotografia niemieccy spadochroniarze na skałach Norwegii
Port norweskiego miasta Narvik, po bitwie Brytyjczyków z niemiecką flotą
Francuskie czołgi Renault, dostarczone do norweskich sojuszników, pomimo ich dobrych osiągów, nadal wydają się niepoważne. Narvik, 1940
Niezbyt piękne 10 maja 1940 r. Belgia i Holandia otrzymują od niemieckiego dowództwa ultimatum wyrzucające naruszenie neutralności przekazywanie brytyjskich samolotów nad ich terytorium. Uwaga wzywa Holandię, by nie przeszkadzała wojskom niemieckim wkraczającym do kraju, a nie wrogom. Jednak do tego czasu niemieccy żołnierze są już na ziemi holenderskiej. Rząd zapór i sera w kraju prosi o pomoc Brytyjczyków i Francuzów. Ich korpus ekspedycyjny jest nominowany do nawiązania kontaktu z Holendrami. Niemieccy spadochroniarze zdobywają strategicznie ważny most w Rotterdamie. Ten ruch pozwala niemieckim czołgom blokować duże holenderskie jednostki piechoty. Pod groźbą bombardowania stolicy istnieje zapotrzebowanie na całkowite poddanie się. Ultimatum jest jednak akceptowane w wyniku błędu lub celowego działania 60 bombowców Heinkel 111 zrzucających 97 ton bomb na Rotterdam. Holland poddaje się pięć dni po ogłoszeniu wojny. Straty po stronie holenderskiej: 2330 żołnierzy i oficerów, 70 samolotów (68 «Tajfun» traci siły powietrzne Anglii), a także 2000 cywilów. Niemcy 3000 wojskowych, 275 samolotów. Fotografia przedstawia obrzeża holenderskiego Rotterdamu po bombardowaniu.
Pomysł ambitnego niemieckiego oficera Ericha von Mansteina aby zaatakować przełożonego w liczbie (4 miliony kontra 3 miliony Wehrmachtu) anglo-francuskiej armii przez górzyste Ardeny, od północy, przez kilka spójnych jednostek czołgów, jest zrozumiały dla Führera.Fotografia niemieccy żołnierze oglądają brytyjski czołg «Matilda», zestrzelony podczas operacji w Ardenach
Bitwa rozwija się w sąsiedniej Belgii. Tutaj 1011 maja zbiegają się oddziały francuskie, brytyjskie, belgijskie i Wehrmacht. Pierwsza naprawdę wielka operacja Niemców rozpoczyna się niemal porażką. W okolicach Luksemburga zmotoryzowana kolumna 41 000 sztuk sprzętu, zderzak do zderzaka, dostaje się do 250-kilometrowego korka. Jednak oszołomieni sojusznicy nigdy nie bombardują tego celu świetlnego. W końcu 1100 czołgów odrywa się od gromad piechoty i przebija górskie serpentyny do Belgii. Trzy dni później stalowe samochody z załogami ciasno zapiętymi w pervitin niemal płynnie przekraczają granice Francji.Fotografia niemieccy zwiadowcy poruszają się wzdłuż ulicy zniszczonego francuskiego miasta
Z bitew tego okresu odnotowujemy dużą bitwę czołgów w Annu. Tu zbiegają się 623 czołgi niemieckie (Panzer 12) i 415 francuskie (Renault, Hotchkiss). Wady niemieckich pojazdów opancerzonych są ujawnione cienkie, 14, 5 mm. pancerz i słaby 20 mm. pistolet. Są przeciwne o 45 mm. pancerz i 37 mm. karabiny Hotchkiss, których załogi składają się jednak tylko z dwóch osób. Taktyka panzerwaffe bicie stalową pięścią, wyraźna koordynacja w radiu i wyraźny cel, pokazuje wyższość nad sposobem przeciwników umieszczania czołgów w niepewnej linii. Siły zbrojne Belgii wycofują się z walki 28 maja. Zdjęcie przedstawia martwego francuskiego tankowca w pobliżu czołgu Renault, Francja, 1940 r.
Podczas ofensywnych operacji Wehrmachtu w krajach Beneluksu i we Francji, oprócz sił szturmowych spadochronu, aktywnie wykorzystywane są holowane szybowce. Ta metoda lądowania wiąże się z utratą samolotu, ale pozwala myśliwcom pozostać w grupie z ładunkiem. Wydaje się, że wojna dla tych żołnierzy to tylko taka przygoda.
.Niemiecki myśliwiec «Messerschmitt Focke-Wulf 190». Podstawa niemieckiej dominacji w powietrzu pierwszej połowy II wojny światowej. Masa startowa wynosi 2200 kg, maksymalna prędkość po wymianie silnika w 1938 r. Wynosi 570580 km. h. Uzbrojenie cztery 7,92 mm. karabin maszynowy lub dwa karabiny maszynowe i 20 mm. pistolet. W czasie wojny wyprodukowano 33 000 jednostek (najbardziej masywny samolot bojowy w historii).
Miejsca bitew są przenoszone do francuskiego Dunkierki. Promocja niemieckiej Panzerwy jest zrujnowana przez nierówny teren. Nie starają się też wejść do strefy brytyjskiej artylerii okrętowej. Otoczeni przez wojska angielsko-francuskie, wykorzystując pogodę, która zakłóca działania lotnictwa, są ewakuowani drogą morską, pozostawiając wroga z całym ciężkim sprzętem. Pomysł stworzenia trampoliny, ciernia w ciele kontynentalnej Europy, nie jest brany pod uwagę. Fotografia ewakuacja brytyjskich żołnierzy na statkach zbliżających się do brzegu. Dunkierka, czerwiec 1940 r
Włochy wchodzą na wojnę po stronie Niemiec. Chociaż trzysta tysięczna armia się nie udaje, ostatecznie demoralizuje Francuzów. 21 czerwca w Lesie Compiegnea, w tym samym miejscu, w którym podpisano zawieszenie broni 20 lat temu, ogłoszono kapitulację Francji. Utrata Belgii: 6000 osób nieodwołalnie, 202,000 więźniów, 112 samolotów. Francja: 84 000 zabitych, 1,8 miliona więźniów (są wysyłani do pracy przymusowej w Niemczech), 50 samolotów. Wielka Brytania: 68 000 osób, 1000 samolotów, 64 000 pojazdów. I zwycięskie Niemcy 18 000 żołnierzy i oficerów według niemieckich danych i 45 000 według obliczeń angielskich historyków. Luftwaffe traci 432 samoloty. Oprócz gospodarki francuskiej Niemcy otrzymują 2000 zdolnych do walki czołgów (używanych przeciwko partyzantom lub przekształconych w działa samobieżne), 1400 samolotów i siedem tysięcy legionów ochotniczych Francji. Uratowana fotografia «Tommy» przenosi się do brzegów Albionu, Pas-de-Calais, czerwiec 1940 r